Sure-i İhlâs’ın Efüsi Yorumu / 07



…«O hiçbir şeye küfüv olamaz» demektir. “Küfüv” demek; dengi veya zıddı demektir. Demek ki; ALLAH hiçbir şeyin zıddı da olamaz, dengi de olamaz. Bir Müslüman’ın, Allah’a imanda fevkalade önemli, anahtar bir yasasıdır bu; sure-i ihlâsın dördüncü ayeti. Biz genelde «adam sende, bize ne, okuyoruz, gidiyoruz» deriz ama hayatta çoğu zaman, Cenab-ı Hakk’a küfüv getiririz. O’na zıt veya eş getiririz. Ve Allah’a zıt veya eş getirildiği zaman da, ayet-i kerimelerin müşrik dediği sınıfa düşeriz. Müşrik dediği sınıfa düşeriz ki; (pek kötü bir şey çünkü bütün günahların çok çok üstünde) şirk bütün günahların çok çok üstünde. Şimdi, insanların hatalarını veyahutta insanların kötü olan hallerini sıralarken, en başa küfür yazıyoruz ki küfür ehli olanlara “kafir” diyoruz. Ne demek küfür? Allah’la, gerçekle kendi arasına perde koymak demek. Allah’la kendi arasına perde korsa, «Allah yoktur» der veyahut puta tapar. Puta tapma hem küfürdür hem şirk. İkincisi (ikinci cins kötülük) münafıklıktır. İnanmadığı halde inanıyor görünmeye “münafıklık” denir. İnsanın aklına gelir ki; ‹inanmayan insan niçin münafık olsun?› gibi gelir… Halbuki içimizde büyük bir münafıklık gizlidir…

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir